การตั้งขอบเขต (Boundary) คือการแสดงความต้องการและข้อจำกัดของเราอย่างชัดเจน เพื่อปกป้องพลังงานและสุขภาพใจของเราเอง แต่หลายคนมักรู้สึกผิดเมื่อต้องปฏิเสธหรือบอกความต้องการออกไป
การปรึกษาเชิงจิตวิทยา คืออะไร? คือการพูดคุยที่มีนักจิตวิทยาคอยรับฟังและสนับสนุนกระบวนการ ภายใต้บรรยากาศที่ปลอดภัย ไม่ตัดสิน เพื่อเอื้อนำนวยให้ผู้รับบริการได้สำรวจและเข้าใจตัวเอง ทั้งในด้าน ความคิด อารมณ์ ความรู้สึก และพฤติกรรม
บางวันในห้องบำบัด ฉันได้พบกับแผลที่รอการถูกพบเจอ บางส่วนที่ยังคงเฝ้ารอการได้รับการเห็น มันไม่ใช่บาดแผลที่มองเห็นได้ด้วยตา แต่ บางครั้งปรากฏในรูปของความเหนื่อยล้า บางครั้งมาในรูปของการทำตามใจคนอื่น หรือบางครั้ง... เป็นความคิด "ฉันอยู่รอดมาได้นานขนาดนี้ จนลืมไปแล้วว่าตัวเองรู้สึกอย่างไร"
วันนี้ในห้องบำบัด มีข้อความหนึ่งที่เกิดขึ้น ว่า “ฉันจะรู้สึกดีกับตัวเอง ก็ต่อเมื่อทำอะไรได้ดีเท่านั้น” ไม่ใช่ครั้งแรกที่ฉันได้ยินแบบนี้ ไม่ใช่จากผู้รับบริการฝ่ายเดียว แต่เป็นเพราะฉันได้ยินจากส่วนหนึ่งของฉันเอง และทุกครั้ง ฉันจะค่อย ๆ นั่งอยู่กับประโยคนี้อย่างระมัดระวัง
บางครั้ง…แค่ “รู้สึกปลอดภัย” ก็เปลี่ยนชีวิตได้ทั้งชีวิต ไม่นานมานี้ ฉันได้มีโอกาสนั่งฟังเรื่องราวของใครคนหนึ่ง เรื่องราวที่เต็มไปด้วยชั้นของความละอายใจ ไร้ทางสู้ ความอ่อนล้า และร่องรอยบางอย่างจากอดีต เขาเติบโตมากับสภาพแวดล้อมที่ยากมาก...
บางครั้งหนูก็เห็นแม่หงุดหงิด แต่หนูเข้าใจนะ… ว่าแม่ไม่ได้อยากเป็นแบบนั้นหรอก
วันนี้มีคนมาหานักจิตด้วย "ความกลัว" ไม่ใช่กลัวสิ่งที่มองเห็นได้ง่าย ๆ อย่างแมงมุม เสียงฟ้าร้อง หรือความมืด
เวลาที่จิตใจมันสับสน ปวดล้า หรือไม่รู้จะทำยังไงกับความรู้สึกที่ล้นอยู่ข้างใน บางคน การกินคือที่หลบภัย เป็นยาชาทางอารมณ์ ไม่ได้เยียวยาบาดแผลทางใจ แต่ทำให้มันเงียบลงชั่วคราว
วันนี้ มีหัวข้อที่เป็นปัญหาแต่หลายๆคน เลือกที่จะไม่พูดถึง อาจจะอาย นั่นก็คือ เรื่องของหนังโป๊ เรื่องนี้เกี่ยวกับ คนทั่วไป และเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายอย่างตำรวจและอัยการด้วย ในกรณีของคนทั่วไปนั้น ดูหนังโป๊ เพราะอยากดู เพื่อความบันเทิง